Miss Paradox

2006-12-09T20:47:00.000-08:00

be ellate mazooriat haye yalda..va be ellate gereftarihaye man ..az neveshtane poste jadid mazooram...

2006-10-24T14:34:00.000-07:00

"دیگری"خواست تا در دادگاه حضورم وکیلم باشد
وجدانم فریاد که می دانم این کثافت می خواهد فقط بند ج را اجرا کند
کسی گفت برای یکبار هم که شده برو و قول بده که دیگر هرگز روی " دیوار" همسایه یادگاری نویسی !
و من غافل از چشمان همسایه، غافل از دستان متعهدم، لب هایم را جویدم.

چشمان شهود حضورم را می کاود ؛ " دیگری" رفت به جایگاه!
و من متهم شوم به حبس یک اثر – 17 سال زندان – غذایم کاغذ و قلم
بعده ها شدم عاشق ! آزاد!
عشقم راه می رفت ! عشقم نفس می کشید! عشقم جفا می کرد! ...

نوشته هایم به من یاد داده بودند که هر حس مطلقا پاکی نیاز به معرفی ندارد!
و او فکر کرد شاید من هم شده ام مثل مال مردم – مثل انهمه دخترهای خواستنی !
می دانم که می دانست "مطلق" یعنی چه!شاید چون هرگز قلم قرمز نداشتم هر کاری تا فراموش کنم ، اما ....
می دانم انچه از دست رفته خود من بودم ....

روز ازادی من به عقب افتاده!

2006-10-07T02:12:00.000-07:00

پناه بر خدا!
من هم دوست داشتم آسمانی می بودم، اما پاهایم را خرج آموختن پرواز کردم!

راستی وقتی به دنیا آمدی پدر و مادرت یک هواپما به تو هدیه نکردند؟
من هیچ وقت هیچ چیز نداشتم
یا شاید هم با همان چیزت پرواز میکنی...
راستی مگر نجات یک نوع آلت پرواز است؟؟!!؟؟من عاشقم!
من هم یک بار عاشق شدم، اما بخاطر او دلم دریا زده شد!
آخر آتش عشقم از رفتنش شعله کشید و کشستی سوخت
راستی چرا عشاق ها هیچ وقت هیچ چیز ندارند؟
دیگر حتی خودم را هم ندارم ! فقط او و خدا!
همه وقتی خود را گم میکنند به دنبال خدا می گردند
آخر می دانند چیزی به نام " خدا" ساخته ی خودشان است!!!
راستی پس چرا آنچه را که خود ساخته اند درک نمی کنند؟!
کفر نگو .. دیگه هیچ نمی گویم!

این "هیچ" هم فلسفه ای دارد!

راستی اگر هیچ وقت هیچ چیز نداشتی با چه پرواز میکردی؟
تو چه میخواهی از جان من؟
ذره ای از ان همه "هیچ"
خیلی خب! حالا چند؟
مگر من هرگز گفتم که فروشنده ام؟ من دانستم هم آدم فروشی هم خودفروش!!!!

2006-09-22T18:06:00.000-07:00

binie jadid mobarak yalda!

2006-09-09T07:55:00.000-07:00

آدم فروشی بدتر است یا خودفروشی؟
آنکه دارم به هیچ کجانفروشم!
"آنکه" داری یا "آنچه" داری؟؟؟؟؟؟!؟

□

سخت نگیر! اول و آخرش ان است که به تو بگویند مرد!!
من که از خدایم است از 15 سالگی مرد باشم !!!!
راستی مگر زن بودن جرم است؟؟؟

2006-07-27T13:12:00.000-07:00

مرد: باید دمار مشکلات زندگی را آنچنان درآورد که انگار پوست یک زن را می کنی!
زن با افتخار که هرگز به گه خوردن نیافتاده...
-آدمها چه راحت بسنده به یک فکر تمام عمر می جنگند!!!

□ □ □

" هرگز نخواستم تمام حرفهای مرا بشنوی، آخر دوست داشتم هر روز که به من می نگری چیزی را ندانی و در من جستجو کنی تا شاید من احساس کنم حرفهایی را که برای نگفتن دارم حرفهایی هستند که هر روز مشتاق خواهی بود بشنوی...
اما رهایم کردی و من حس کردم که کشف شده ام، بی هویت شده ام
احساساتی که سرکوب نشدند اما خورد شدند...
من به تو نه؛ به خودم خیانت کردم که مرا به جایی برسانی تا مجبور شدم فراموشت کنم…
و هنوز فراموش می کنم هرگز...
آدمها چه زود فراموش می کنند...!
قبل از اینکه بدستت آورند، یادت می دهند که از دست دادنشان را راحت تر بپذیری...
حس کشف شدن قشنگ می بود اما...
منو تو هر دو به یک اندازه دریغ کردیم
آدمها زود دریغ می کنند...
...ببخشید آقای محترم...فرصت نشد مرا عاشق ببینید...!!!

2006-07-12T06:33:00.000-07:00

يکی از ‌"می دانم "هايم را گم کرده ام
"تو " , "من با تو ","خدا "

□ □ □

يک روز تمام گفته ها و نگفته هايم را مفت فروختم , شناسنامه ام را بر داشتم و به هيچ سفر کردم تا به دنبال آنچه ندارم بگردم , مسير دايره را قطر زدم , با اين خيال که شايد اين ميان قسمت من باشد؛ اما...
آه...خدايا... !
عاقبت اتفاق افتاد...آنچه را که گويی بارها ديده بودم اما بخاطر فاجعه ی تدائی شده ای که هنوز اتفاق نيافتده بود ماتم کشيده بودم ديگر نمی دانستم چگونه بايد رفتار کرد... آن ميان غرق شدم , گم شدم...
بخاطر می آورم اولين و آخرين باری را که يک دانه لگو را از مهدکودک بلند کردم , می دانم شايد اگر کسی مرا می ديد و گوشزد می کرد برای هميشه يک دزد باقی می ماندم
شايد چون گذشت را در چشم کسانی که مرا تصحيح می کردند نديدم احساس گناه می کردم؛
مسخره است... يک عمر حبس در انزوا بخاطر دادگاههای کوچکی که هر بار از آنها تبرئه می شدم؛
گاه می زنم بيرون از اين سرای تنگ تا عادی بودن را بياموزم
به خنده می افتم که چرا زير سايه کبود , زير گنبد خدا هم دل من می گيرد
مسخره است...آدمهای تنها جايی بنام "جايگاه" را نمی شناسند...!

- - - - - - - - - - - - -
اگه کسی دوست داشت تبادل لینک کنه حتما یه میل بزنه.
mmissparadox@Gmail.com

2006-07-09T00:16:00.000-07:00

2006-06-25T00:30:00.000-07:00

همه چیز به تعویق خواهد افتاد...
همه چیز دیر خواهد شد...
نقاشی هایم ، نوشته هایم ، آهنگ هایم
در مقابل عشقی که هر فردا قرار است بروم به سراغش و هر فردا دیر می شود...!
هر گاه چیزی را به آینده موکول کنی یعنی "گذشته"!
گذشته ی من پر از حس هایی هستند که مدام دیر شدند و تاخیرشان امید ماندن به من می داد!
شاید بهانه های زندگی را ساده تر هم می شد یافت؛
خریت به همین سادگی اتفاق می افتد!

2006-06-09T05:22:00.000-07:00

کسی آمد...

بخوبی می دانم اطرافم چه می گذرد...
من که با یک آهنگ حس نوشتنم گر می گیرد؛ خواب می دیدم بالای یک پیانوی رویال پرواز می کردم....
مثل حسی که رقص انگشتانم روی یک پیانوی واقعی به من میدهد.
اما به تازگی هیچ چیز ارضایم نمی کند
دلم نمی خواست شاید حرف بزنم پس سکوت کردم
دست رد خورده ی خود را بار ها رو کردن هرگز نا خواسته نمی تواند باشد...!

کسی آمد...

فکر کردم شاید انگار دلم برای کسی تنگ شده...
کسی از غم هاش گفت...سر من سوت کشید!
پرسید شعرهایت را برای که سروده ای؟! با شجاعت گفتم: خودم و خدا!
و به خود طعنه زدم ترسو! تو که هر چه هست مرور است از نبودنش گفته ای!
" ترس بی رحم می کند ترسو ها را "

□ □ □

معتقد بودم"از تغییر گریزی نیست"؛
کسانی بودند که می گفتند: اگر هزار سال بگذرد کسی آمد...
یاد آمدن ناجی افتادم...آمدن بابایی! هرگز نمی توانم فراموشش کنم...!
یادم می آید آن زمان که جوان تر بودم و من! منم! می مانم!
و وقتی میگفتم از تقدیر گریزی نیست؛ آدم هایی بودند که به تقدیر می خندیدند...!
و اینجا بود من، قانون های تفکر را شکستم!
ساده نبود...من، خودم هم شکستم...!

□ □ □

کسی آمد ...

یادم انداخت که امروز تولد من تولد من است!
مادرم چندین سال پیرتر شد!
پدرم چندین سال دوید!
و من از ترس بیشتر فرسوده شدن آنها هرگز متولد نشدم...!
یادم می می آید می توانستم هنرمند خوبی باشم...اگر منطقی می بودم...
اما هرگز تجربه های تلخ را مخواه؛ هیچ کس از تو نخواهد پرسید آنجایی که ایستاده ای کجاست - تو به داشتن غم هایت متهمی؛
و حقیقت این است که کسی بخاطر آزمایش های الهی بتو جایزه نخواهد داد!
می دانم روزی بدست خود متولد خواهم شد...
شاید همیشه همینقدر غیر قابل تصور،
همیشه همینقدر مسخره...
آنچه می پندارد...

کسی آمد...
کسی بنام خودم و خودش...!
شاید باید تصمیم بگیرم زود هنگام او را دیر جشن نگیرم...!

2006-05-26T05:51:00.000-07:00

آمده ام شروع کنم ...!
نه جایی که زمانی ختم کرده بودم و نه از جایی که به آن تعلق داشتم!
شروع از هیچستان است به ترکستان
و تو با اخم گفتی به من؛
شروع از "هیچ" ستان که ترکستان منم!!!

وقت هایی هستند مثل هیچ وقت، که باید فراموش نکرد آدم ها زود می برند یک ظابطه نیست!
آمدم بگویم خداحافظ!
چه کسی می داند "خداحافظ " کجاست؟

من زیاد شنیده بودمش، شده بود بازیچه و این بار ز جدی بودنش رنجیدم...
تا تو را با این کلام راهی کنم و خودم را ختم...
حالا می خندم – در این اندیشه که نمی دانم کجای این زندگی مسخره ایستاده ام
اما می خواهم فکر کنم طعم لب های دیگری حس ایستادن لبه پرتگاه را به من می دهد
اما آه از نهاد سوخته ام ترم می کند از اشک

□ □ □

آه ! کیا ! کیا !
چرا رنگ چشمان تو هم سبز است؟

□ □ □

نیامدم بگویم خوب بودن از تو، " هیچ ستان" از من!!!
رابطه را خوب بنویس!!!

2006-04-10T05:21:00.000-07:00

دوست داشتم می دانستم چه کسی وارث خدا خواهد بود!
اگر من بودم، فقط می خواستم برایم یک لحظه گریه کند ...
خدا می داند تنهایی چیست .. خدا می داند یعنی هیچ کس نمی داند ...
"هیچ کس نمی داند" یعنی تنهایی!
برای همین است که هرگاه می خواهند خودت را بشناسد غم هایت را می شمارند و هرگاه روحیه ات را ، ظاهرت را برانداز می کنند !
اما اگر "من" ، غم هایم نیستم ، دیگری هرگز به دنبال دیگری نخواهد گشت؟!
آخر آنچه این میان گم شده است یک انکار است
انچه نمیدانم چیست دیگری نخواهد دانست
دیگری هرگز به دنبال آنچه " هیچ کس نمیداند" نخواهد گشت!
دوست داشتم می دانستم چه کسی خدا خواهد بود !
آخر اشکهای خدا را بهانه کرده ام تا به دنبالش بگردم
آما آنچه این میان گم شده است یک انکار است ؛
انکار آنچه " هیچ کس نمیداند" کفایت میکند تا دلخوش باشی _ دلخوش به آنکه دلخوش است به تو
اما اگر غم ها و تنهایی ام یکی باشند؛ دیگری هرگز به دنبال دلخوشی به من نخواهد گشت ؟!

2006-03-18T12:05:00.000-08:00

دیروز کسی را دیدم شبیه تو!
توی ایستگاه اتوبوس ! علاف! سیگار می کشید !
ولی کوچکترین حرکتی نسبت به نگاه های نا خواسته من که او را می پایید،نکرد.
محو بودم که "دیگری" آمد؛ آمد جای او و تو
ولی باز به من نگاه نکرد
تمام تنم را اضطراب اینکه دیگر دوستم نداری گرفت ...
فریاد زدم: هوووی !
" هرگاه با من سخن می گویی هرگز آنچه را که در "ذهن" می اندیشی به زبان میار !"
صورتم را برگردانم و سوار شدم ...
دیگری از جا پرید _ پسرک دورتر شد _ تو باز به من نگاه نکردی
بلیط از دستم افتاد ...
اشکهایم ریخت ... خم شدم تا بلیط را بردارم ... کفش هایت را دیدم و پاهایت را بوسیدم ، خندیدی و گفتی: به تو هم اعتقادی ندارم !
گفتم: من هم همینطور !
پسرک هنوز سیگارش را دود می کرد..راننده اتوبوس لبخند زد!!
رفتم به دستشویی مضطرب! تو را توی آینه دیدم..برگشتم و نگاهت کردم و خندیدم..
و خیالم آسوده گشت از اینکه هستی!
خواستم تا آبی به صورت بزنم و دیدم که فقط تو توی آینه ای!!! و تو آمدی صورتت را شستی!
راننده اتوبوس بلیط را از روی زمین برداشت و اتوبوس حرکت کرد..پسرک هنوز سیگارش را دود می کرد...

2006-03-09T08:15:00.000-08:00

تق تق تق ! در می زنم!
در کلاس با "دیگری" باز پشت در می مانم
روی دفتر بی نهایت ها غیبت خورده ام و هر بار تعهد داده ام که دیگر " بی مردم" زیر سقف هیچ کلاس نروم!
ناجی من رفته است ، مادرم در حاشیه ، پدرم دورا دور
وکسی را دوست می داشتم که دگر نیست ؛
و امروز پشت در همین کلاس آموختم که عمری بس دراز گذشت است تا بفهمم که به "هیچ " تعلق داشتم ...
آه خدایا !
کاش تحول آنقدر که از چشمانم می تراوید از دستانم می ریخت ...

خوشی همیشه گوشه ای از زندگی ام نشسته که هرگاه به آن می نگرم از زاویه ای نوک تیز آن می هراسم !

2006-03-03T02:53:00.000-08:00

می بینی؟
"فقدان" وجودیست که دگر معنی ندارد.
اما براستی اگر ذره ذره زندگی ام را معنی می بخشیدم و وجودش می دادم ، آیا فقدان را زنده نکرده ام؟
اگر زنده می کنم و هستی می بخشم؛ روزگاری نیز می کشتم و نفی می کردم!
"فقدان" وجودیست از وجود "بی وجودی"!
اما دگر این همه فقدان ، سایه افکنده از بی وجودی بود و روزگاری من کرده ام ؛
پس اگر زندگی می کنم و درک نمی کنم ،
من، خود، فقدانم!

2006-02-27T02:26:00.000-08:00

می دانست هنرمندم و چرا فاصله گرفتم از آنچه که باید باشم
هر بار مرا به این نام صدا می کرد و من یک عمر با این لفظ ارضاء می شدم از هنرمند بودن !
کاش با من میامدی و من یک بار فرصت می کردم تا یک عمر را صرف آموختن چیزهایی کنم که به درستی آموخته ام!

وای دختر!
برای خود زندگی کردی و هرگز خود نبودی ؛
تو را آنچه که بودی پنداشتم و مرا به آنچه نبودم نیست کردی؛
اگر "دیگری" برای "دیگری" است و من همان "دیگری" ، پس "خودم" مال کدام "خودش" است ؟!
نمی دانستم دو گانه ها صاحب هنراند! هنرمند را بیاد دو جا دید !

2006-02-23T15:09:00.000-08:00

قوقولی قوقول! خروس می خواند!!

بلند شو بابایی شب شده! دست دخترت را بگیر و تا "ملت" پیاده بروید...

شاید فردا روزی که محصل شد هرگز آنقدر سیر خواب نباشد که او را همه جا ببری!!!

اما تو فکر کردی کوچولوات فقط به عشق صدای یک خروس قندی است که پابه پای تو می آید...

نه!نه!

امروزی که می روی و فردایی که برای تجدید نظر دیر است..آنکه پا به پای تو می آید خود خروس قندی است و کوچولوات...یک عمر با کبک ها جنگیده!!!

2006-02-15T09:59:00.000-08:00

هان یادم آمد!
تو همان هنرمندی بودی که از "تحقیر" به "تحقر" گریخت!
اما نمیگذارم وجودت آکنده از خدایی شود که نفس هایش بوی الکل می دهد!
بلند شو احمق!
بودن از ان توست حق بودن با خدا!
این آخرین باری بود که با نگاه از یک خیابان پرسیدی بودن یا نبودن!
خاطرات خیابان هایی را که با او قدم زدی رها کن...چنین گفت زرتشت!!؟؟؟!!

2006-02-10T04:30:00.000-08:00

مرا ببخش اگر گاهی تو را جدی نگرفتم ... آخر فکر می کردم تو هم آمده ای که مرا بخندانی !
او به من گفت: "حیوان" ! و من فقط به او نگریستم تا مطمئن شوم مناسب ترین واژه را برگزیده !

حال تا چشمانم روی هم می روند یک "گوسفند" می بینم!
این هم مرا می خنداند ...

□ □ □

از قول من: "یادم تو را فراموش!"

ولی بخدا قسم مرد آن است که پای دروغ هایش بایستد !

2006-02-06T07:21:00.000-08:00

هرگز آنقدر بچه نبودم که سیصد قرص بخورم و بخوابم!
شاید بهتر از آن بود که سالها خودکشی بکنم خودم نفهمم !
کاش قبل از بزرگ شدنم ، فقط یکبار بچگی می کردم و حال آن سوی فردایم معلوم بود ...

□ □ □

می ترسم از روزی که برگردم و هیچ کس مرا نشناسد ...
حرف ها و دل من فقط مال دلم است ...
مگر حال کسی مرا می شناسد؟! ... می ترسم از روزی که بچه ها هم خودکشی کنند !!!
ولی چشمانت را باز کن و ببین که دیگر پاک نیستم ، معصوم نیستم ...!
من هر شب به میهمانی یک مشت اراذل می روم ؛ همه معتادیم و می کشیم،

"خودم" ، "آفریده هایم" و "دیگری"

می خواهم یک روز وقتی آنقدر شجاع شدم به همه بگویم که با همه ی ترک کردنم هنوز هم می کشم ...!

2006-01-31T10:57:00.000-08:00

می نشستم و به نواختن مادرم چشم می دوختم و به دست خلاق پدرم ؛

مادرم حیف شد !

پدرم حیف شد !

و من از غم دست رفتن آنچه که بودند تباه شدم!

زمانی کودک من نیز در برزخی ساخت خودش خواهد افتاد و من به او بگویک که چه ؟!

- تنها بودم و "هنرمندی" اتفاق افتاد؟!؟"

و او به من بگوید: " شاید آقای خدا هم تنها بوده!

آخر آن مسیحی که تو در خواب دیدی تدائی عکس هایی بود که از او داشتی نه خود مسیح !!

تو آزادی به آزادی !!

2006-01-28T00:05:00.000-08:00

خدایا! :

من از تو خود خواستم و تو به من کس دادی ...
خودم را در کسم یافتم و تو کسم را از من گرفتی ....
تو را خواستم و بودی و من هم بودم و اما دستم هرگز به تو نرسید و باز هم هیچ ...!

ناشکری نمی کنم، فقط می گویم:

اگر شانس بود تو کریم نبودی ؛
و اگر نبود تو عادل نبودی ... !

پس اگر تقدیر است ، چه کسی این ظلم را بر من روا دانسته؟!!

□ □ □

نرسد آن روز که آدمیان روی زمین باز هم نصف شوند
و
خدایان با هم تدبیر "آلتها" به سرشان بزند ...

.
..
...
کاش آلت فقط یک تدبیر بود و همه آدم بودیم و حوایی وجود نداشت ...!

2006-01-23T03:17:00.000-08:00

دیشب "دیگری" جای اون نشست و من دلی از عزا درآوردم!
ولی نگاه کسی فریاد کشید ؛ نمی دانم من بودم یا "دیگری" ؟!

ترسیدم!
آخر "دیگری" گاهی بیشتر از یک توهم می شود و من ...
با آنچه و هرچه که حال می کنم زندگی نمی کنم ...!

2006-01-20T03:33:00.000-08:00

من که هستم؟ هستم آنکه هستم یا بودم تا که باشم؟!

آهای خدا!
قبل از اینکه مرا مواخذه کنی، خود لب به اعتراف خواهم گشود و فریاد خواهم زد:
من از هیچ نداشتن تو را پرستیدم و چون هیچ نداشتن را هم نفهمیدم، تو را هم درک نکردم ...
حال که نه "هیچ دارم" و نه "همه چیز" مرا رها نکن!
بین خودمان بماند که چگونه می پرستمت...!

2006-01-16T02:49:00.000-08:00

من منتظرت می مانم تا یک روز بزرگ شوی و به من بگویی که فرصت کودک بودنت را از تو نگرفتم.
آخر ناجی من نماند ... و من از هر چه خالی ام می کند چه زود اشباح شدم ...
حال اگر بچگی می کنم نخند ...

□ □ □

من قربانی نمی دانم هایم شدم که همان زمان خودم ساختم .
باز هم نمی دانم اگر یک روز خدا در جسم عیسی مسیح روبه رویم می ایستاد؛ چقدر سوال می کردم تا برای بار دوم به معراج می رفت ؟!!!

2006-01-12T03:12:00.000-08:00

یادم می ماند که هیچ "یک چیز" تمام زندگی ام را فرا نگیرد جز " یاد او"
چون این تنها اراده ایست که می دانم هرگز از دستش نخواهم داد ... حال یک بهانه دارم تا حداقل مثل بسیاری از انسانها یک بعدی دیگر "طولی" زندگی کنم !

وقتی گنجشکی بی هوا روی پاهایم نشست تا من نوازشش کنم و انگ "زخمی بودن" را به او دادم ، دریافتم که چشمانم به روی معجزه بسته است؛
چون اگر هردم در پهنای این بی نهایت معجزه ای شگفت می دیدم, قطعا به این زندگی کورکورانه ی یک بعدی خود پایان می بخشیدم .

□ □ □

گاه باید انقدر ندانست تا عاشق شد و گاه باید آنقدر نفهمید تا پذیرفت ...
شاید آنگاه است که یک بعد من، مرا در سه بعد به هر سو می کشند ...

وه ! من اگر هنرمند خوبی نبودم در عوض دیوانه ی خوبی می بودم !

2006-01-10T00:26:00.000-08:00

□ "اعترافات"

می دانی؟!
من با ترس از دست دادن تو بزرگ شدم ... با "جلال" و "عظمت" بودن دنیایی داشت؛ پس چرا این دو باهم نبودند ؟ ...
اگر خدا دوستم داشت، دوستم هم خدایی داشت ... و من هرگز این قدر پیر نمی شدم ... فقیر نمی شدم !

وقتی گفتند دستگیر خواهی شد، خواست خداست نه خواست تو ، من به یکباره جا زدم از پذیرش چیزی که سالها خواست من بوده و حال فهمیدم که نبوده ...
و این اعتقاد نامتعارف، هر شب بندگی خستگی ناپذیر مرا به روی چشمانم تبعید می کند ....

من نتوانستم درویش شوم ... !

می دانی؟ من با غم های بزرگ تر از خودم بزرگ شدم . ولی بازگشتم به کوچک سالی و دوستان کوچک سال خود را جمع کردم و گفتم: "بچه ها بیایید همه با هم بشاشیم به این زندگی !"

چشم نخورد مسیح که در خواب با من بود و مرا بزرگ کرد ...
کاش هرگز اینقدر پیر نمی شدم و می فهمیدم که اگر در قفس هیچ کسی کرکس نیست، چون معرفت در گرانیست که به کرکس ندهند ...
ولی من ماهیها ی تو را هم پرستیدم و کرکس هر چه را که در قفس بود با نوکش درید ... !

تو هر کس نبودی و نه ماهیهای تو کرکس!

می دانی؟
من با ترس از تو ، از دست دادنت را بزرگ کردم ... و من این زیاده بزرگ از دست دادنت خواهم کرد و آرزو می کنم که هرگز اینقدر پیر نشوم و تناقص را در نیابم!
کدام لعنت که حسرت خورد و کدام حسرت که لعنت کند؟!
دنیای من ه جلال و عظمت دارد و هم با هم اند هم با خدا ...
خدا دوستش دارد و دوستش هم دارد و داراست و من ...
پس چرا در عین خدایی کردن و دوست داشتن در تبعیدگاه خود، رسام مهر تنهایی خورده بر پیشانی ام روی کاغدم؟!

2005-12-21T03:58:00.000-08:00

test